Confidence in a box

Waarom heb ik in de eerste plaats ooit besloten om van make-up mijn job en vervolgens mijn passie te maken?

Well, Let me take you all back and tell you exactly why.  

Allereerst: Fotografie was altijd mijn eerste liefde en keuze. 
Maar omdat deze richting studeren tijdens mijn jeugd niet betaalbaar was, 

heb ik uiteindelijk besloten om voor mijn tweede passie te gaan: Make-up en Grime. 

Het financiele aspect maakte wel degelijk deel uit van de reden waarom ik uiteindelijk voor make-up heb gekozen.  

Maar.  Die reden alleen heeft mijn keuze niet bepaald.  Eigenlijk was het zoveel meer dan dat.. 


Toen Ik 16 was en een nogal behoorlijk extravagant uitzicht had, werd ik op een dag gevraagd om model te staan. 

Voor ik met make-up begon en voor degenen die nog niet helemaal in mijn verhaal mee zijn, geef ik even mee, 

dat ik vroeger op regelmatige en hobbymatige basis voor fotografen, voor de lens stond. 

Bij veel van deze fotoshoots kwamen er -naar mate dat ik hierin groeide en dit meer deed-  geregeld eens make-up artiesten aan te pas. 

Dit was mijn allereerste echte contact met de make-up wereld. 

De beste shoots waar ik tot op heden nog steeds naar terug kijk, 

waren toen ook steeds diegenen met  tevens een goeie make-up artieste bij. 

Telkens werd ik helemaal getransformeerd en zag ik er volledig anders uit. 

Niet alleen mijn uiterlijk veranderde, maar ook mijn gemoedstoestand veranderde en ik barstte van zelfvertrouwen. 

Make-up kan heel bepalend zijn voor de dynamiek en sfeer van het model bij een fotoshoot. 

Een goeie make-up kan je gemoed versterken, maar een slechte make-up kan je gemoed eveneens breken. 

Dingen die ik normaal nooit zou durven dromen of doen, deed ik toen, zonder stilstaan of omkijken. 

De extreme kledij, de speciale make-up en het extravagante kapsel waren mijn masker.

Naar het einde van die periode begon ik te denken: 

‘Wat als ik dit gevoel zelf zou kunnen maken, vasthouden en me iedere dag zo zou kunnen voelen?’

‘Wat als ik telkens opnieuw, Sterk en zelfverzekerd, de deur zou kunnen uitwandelen?’ 

Make-up laat ons toe iets aan te vullen wat wij gevoelsmatig allemaal missen: zelfvertrouwen. 

Dus toen ik de beslissing maakte voor mijn verdere studies, koos ik in de eerste plaats voor mezelf. 

Ook al geven mensen niet graag toe aan de fouten en keuzes van hun verleden, 

denk ik wel dat veel mensen net op die manier de beslissing maakten voor hun verdere studiekeuzes. 

Als je de vraag stelt waarom iemand voor een bepaalde richting heeft gekozen, 

dan hoor je heel vaak terugkomen dat men in de sociale sector is gestapt om anderen te helpen. 

Maar is dat ook zo? Waarom heb jij in de eerste plaats gekozen voor wat je nu doet? 

En nu, de dag van vandaag, voor wie doe je het nu? 

Ik krijg heel vaak de opmerking: ‘Wauw, ik wou dat ik zo’n grote make-up koffer had!’ of ‘Ik wou dat ik kon wat jij kan’

‘Dan zou ik me iedere dag mooi en opmaken zoals het hoort!’ 

Wel… Dat exacte idee had ik vroeger ook.. 
Ik dacht altijd: 'wanneer ik alles -wat ik ooit wou- in mijn make-up koffer zou hebben, 

en alle ‘tips en trics’   vanbuiten zou kennen, en alle ervaring heb opgedaan die ik nodig heb om een goeie make-up artiest te zijn',
ik me iedere dag in de verf zou zetten en er geen dag meer voorbij zou gaan dat ik niet piekfijn zou buitenwandelen. 

Wel… Njah.. Niet echt dus.. 

Na mijn studies en verdere loopbaan ben ik ik echter gaan beseffen dat de realiteit wel een heel pak verder ligt dan dat. 
Want eens je al die dingen kent en hebt, kom je tot de conclusie dat je dat zelfvertrouwen uit een doosje eigenlijk helemaal niet meer nodig hebt. 

Ik krijg heel vaak de vraag waarom ik zelf eigenlijk weinig of geen make-up draag wanneer ik aan het werk ben. 

Het antwoord is heel simpel: ‘Omdat ik op dat moment geen make-up nodig heb om mij sterk te doen voelen of meer zelfvertrouwen te geven, in wat ik op dat moment moet doen. Als je kunt doen wat je graag doet, en weet dat er mensen in jou buurt zijn die je werk appreciëren en steunen -al is dat op dat moment zelfs de persoon die in jouw stoel zit en zijn vertrouwen in jouw handen heeft gelegd - dan is dat genoeg om je daarin te sterken. 

Voor mij zal make-up altijd iets speciaal blijven en als ik besluit om dit te dragen, dat moet dit om de juiste reden zijn. 

Als ik een mindere dag heb, of een moment heb, waarbij ik twijfel en weet dat ik een extra duwtje in de rug kan gebruiken, 
dan enkel haal ik mijn persoonlijke make-upkit boven, met de kleuren waarin ik mij goed voel.

Wanneer ik iemand opmaak, zie ik die persoon in kwestie volledig transformeren. Niet alleen uiterlijk maar ook innerlijk. 

Als ik acteurs een bepaalde look of dansers een bodypaint of extreme facepaint geef, dan is dit voor hen ook een soort van masker.
Hierdoor zijn ze in staat acts of bepaalde dingen te doen, die anders moeilijker of zelfs niet voor mogelijk zouden zijn. 

Wanneer ik hen dan achteraf gelukkig en vol zelfvertrouwen zie schitteren op het podium of op tv, dan weet ik dat ik mijn job gedaan heb.

 

Net zoals de spreekwoordelijke zin luid: 

‘Nooit zal je iemand anders gelukkig maken, als je zelf in de eerste plaats ook niet gelukkig bent.’ , 
geld dit voor alle keuzes die je maakt ook precies zo.

Mensen die een extra steun of boost in hun leven kunnen gebruiken, verdienen momenteel dat doosje vol zelfvertrouwen en geluk. 

En voor degenen die mij in mijn jeugd dat doosje hebben aangeboden, ben ik dan ook zeer dankbaar..


Waarbij ik het vroeger in de eerste plaats voor mezelf deed, doe ik het nu allemaal met veel plezier voor anderen. 



En, hoe zit dat met jullie? 


Cheersss and untill next time !


oXo 

Sar. 


-----


Credits pictures to the wonderfull  #ErikNoppe